شاهنامه اولیا سمیع (قدیمی چاپ سنگی) چاپ بمبئی چاپ1272

🔄 به‌روزرسانی خودکار قیمت — آخرین به‌روزرسانی: ۱۴۰۵/۰۵/۰۱ ساعت ۱۱:۴۸، بر اساس نرخ روز دلار آمریکا · قیمت فعلی: ۳۵٬۳۵۰٬۰۰۰ تومان

تهیه کتاب‌های نایاب قدیمی و جدید 09126620983 شاهنامه، حماسه‌ای منظوم، بر حسب دست‌نوشته‌های موجود دربرگیرنده نزدیک به 50٬000 تا 61٬000 بیت و یکی از بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین سروده‌های حماسی جهان، اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی است که سرایش آن دستاورد دست‌کم، سی سال کار پیوستهٔ این سخنسرای ایرانی است. موضوع این اثر، اسطوره‌ها و تاریخ ایران از آغاز تا حملهٔ اعراب به ایران در سدهٔ هفتم میلادی است که در چهار دودمان پادشاهیِ پیشدادیان، کیانیان، اشکانیان و ساسانیان گنجانده می‌شود. شاهنامه از سه بخش اسطوره‌ای، پهلوانی و تاریخی، تشکیل و بر وزن «فَعولُن فعولن فعولن فَعَلْ»، در بحرِ مُتَقارِبِ مثمَّنِ محذوف، نگاشته شده است. یکی از بن‌مایه‌های مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد. فردوسی در سرودن شاهنامه بیشتر از پارسی سره بهره برده و شمار واژه‌های عربی در شاهنامه تنها حدود 726 تا است. شاهنامه نفوذ بسیاری در جهت‌گیری فرهنگ فارسی و نیز بازتاب‌های شکوه‌مندی در ادبیات جهان داشته است و شاعرانی مانند گوته و ویکتور هوگو از آن به نیکی یاد کرده‌اند. شاهنامه بزرگ‌ترین کتاب به زبان پارسی است که در همه جای جهان مورد توجه قرار گرفته و به بسیاری از زبان‌های زندهٔ جهان ترجمه شده است. نخستین بار در سال 601 خورشیدی، بُنداری اصفهانی شاهنامه را به زبان عربی برگرداند و پس از آن برگردان‌های دیگری از این اثر، ازجمله برگردانِ ژول مُل به زبان فرانسوی، انجام گرفت. اسفند 1388 پایان هزارهٔ سرایش شاهنامه بود. جشن جهانی هزارهٔ شاهنامه، با بودن نمایندهٔ 192 کشور وابسته به یونسکو در پاریس، فرانسه در بنای این نهاد جهانی با همکاری بنیاد فردوسی برگزار شد. همچنین، آیین بزرگداشت هزارهٔ شاهنامه در کشورهای گوناگون به بهانهٔ ثبت آن در یونسکو از جمله برلین، آلمان برگزار شد. کهن‌ترین شاهنامه دست‌نویس موجود، نسخهٔ فلورانس مربوط به 614 قمری است و پس از نسخهٔ فلورانس، نسخهٔ لندن که مربوط به 675 قمری است و پس از نسخهٔ لندن، نسخهٔ استانبول مربوط به 731 هجری است. فردوسی نخستین کسی نبود که به آفرینش رزم‌نامهٔ ملی ایران دست‌زد. پیش از او مسعودی مروزی بخشی از شاهنامه را به نظم سروده‌بود. او شاهنامهٔ خود را در بحر هزج سروده‌بود که این بحر بر پایهٔ چارچوب وزن بحر عربی رجز ساخته شده‌بود. از شاهنامهٔ مسعودی تنها سه بیت به‌جا مانده است. دقیقی نیز پیش از فردوسی به‌نظم‌درآوردن داستان‌های ملی ایران را آغاز کرد، اما کار او ناتمام ماند تا این‌که فردوسی آن را به پایان رساند. به‌گمان فراوان، فردوسی در سرودن شاهنامه تنها از یک منبع تدوین‌شده بهره برده و آن، شاهنامهٔ ابومنصوری بوده است. آغاز سرایش شاهنامه پیرامون 367 ه‍.ق بوده است. پیش از آن، داستان «بیژن و منیژه» را سروده‌بود که با به‌شمار آوردن این سال‌ها، او 35 سال از عمر خویش را بر سر سرایش شاهنامه گذاشته است.او سرانجام ویرایش نخست شاهنامه را در سال 384 ه‍. ق، سه سال پیش از برتخت‌نشستن محمود، به‌پایان بُرد. و ویرایش دوم کتاب را نیز در 19 اسفند (سر آمد کنون قصه یزدگرد / به ماه سپندارمذ روز اِرد) سال 400 ه‍.ق در هفتاد و یک سالگی به‌انجام رساند. محمدابراهیم اولیاء سمیع خطاط و شاعر، متخلص به صفا. معروف به حاجى‏آقا اولیاء سمیع. وى از نوادگان میرغیاث‏الدین منصور و از سادات دشتكى اهل‏اللَّه بود. همه‏ى خاندان او به همین نام معروف بوند. در خدمت حسام‏السلطنه، سلطان مراد میرزا، تربیت یافت. پس از تحصل علم و معرفت در شیراز، به بمبئى رفت و كتابهاى «تاریخ وصاف»، «دیوان» حافظ، «انوار سهیلى»، «شاهنامه فردوسى»، «دیوان قاآنى» را به خط خود نوشت و چاپ كرد و تاكنون نسخه‏هاى آن در كتابخانه‏هاى ایران موجود است. سالها در بمبئى و حیدرآباد به سر برد و در آنجا به تجارت پرداخت. در آخر كلیه مال‏التجاره او در دریا غرق شد و تهى‏دست به حیدرآباد رفت و در آنجا به تعلیم زبان فارسى مشغول شد. پس از چندى به مشهد و از آنجا به شیراز رفت و همان جا درگذشت. جسدش را به نجف منتقل كردند. اولیاء سمیع نستعلیق را خوش مى‏نوشت و شعر نیز مى‏سرود. از آثار وى: «دیوان» شعر؛ «تاریخ وصاف»، كه به سال 1269 ق در بمبئى چاپ شده است، به قلم كتابت خفى خوش؛ «اخلاق ناصرى» و غیره، كه اجزاء خمسه‏ى آن در یك مجلد به سال 1286 ق در بمبئى چاپ شده، به قلم كتابت خفى خوش، شش دفتر «مثنوى» مولانا، كه به سال 1270 ق چاپ شده، به قلم كتابت خفى خوش. و دو اثر دیگر كه در كتاب «احوال و آثار خوشنویسان» به آنها اشاره شده است.